UWT - in het nieuws: NT 20 april 2012 *)

Koning van de Bunschotenweg - NT 20 april 2012

Voormalig vrachtwagenchauffeur John Gordijn wil het ‘empties-imperium’ aan de Bunschotenweg verder uitbreiden.

Kijk maar, het wordt veel te druk in die sloot hier.” Directeur-grootaandeelhouder John Gordijn van United Waalhaven Terminals (UWT) gebaart over het water van wat hij ‘die sloot’ noemt, de 1e Eemhaven in het Rotterdamse Eemhavengebied, waar het bedrijf aan een kant aan grenst. Een kraan heeft nog maar amper de laatste container op het binnenschip ‘Levante‘ gezet of het schip gooit de trossen los om ruimte te maken voor de volgende barge, die alweer is komen aanvaren met een verse lading containers.

Dat wil zeggen met lege containers. Want dat is de core business bij UWT: opslag, inspectie en eventueel reparatie van de welbekende empties, containers waarvan de rederijen en verhuurmaatschappijen even geen emplooi hebben of achter de hand worden gehouden. In zijn soort is het complex van UWT aan de Bunschotenweg met afstand de grootste van Rotterdam en misschien wel van Europa. Vorig jaar ging er 520.000 keer een container door één van de toegangspoorten van de groep.

Daarvan werd vorig jaar 36% per barge aan- of afgevoerd en dat aandeel groeit met een paar procent per jaar. “We verwachten over een jaar of vijf op 50% te zitten”, zegt Gordijn. En dus wil de groep de bestaande kade van 215 meter langs ‘die sloot’ met zo’n 300 meter uitbreiden en is Havenbedrijf Rotterdam (HbR) gevraagd die diepgang te vergroten van vijf tot tien meter. Het bedrijf is al een tijd in gesprek met het Havenbedrijf over het project – geschatte investering vijf miljoen – en wil zo snel mogelijk aan de slag. “Als het even kan gisteren”, zegt Gordijn. Hij vertelt dat er steeds vaker grote partijen van een paar honderd boxen ineens per shortseaschip binnenkomen: “Daar hebben we meer kadelengte en diepgang voor nodig, zodat we straks twee zeeschepen tege- lijk kunnen afhandelen”. Hij haast zich eraan toe te voegen dat het niet de bedoeling is de slag met bestaande stuwadoors aan te gaan: “Wij zijn alleen in empties geïnteresseerd.

‘De binnenkant’

Een groot deel daarvan komt binnen via wat ze bij UWT ‘de buitenkant’ noemen, namelijk de Maasvlakte, waar de Bunschotenweg ‘de binnenkant’ is. Opslag aan die binnenkant is in de meeste gevallen goedkoper dan aan de buitenkant, onder meer door de lagere grondkosten, en bovendien heeft de klant zijn containers daar vandaan eerder bij de verlader in het veelal Duitse achterland, dan vanaf de Maasvlakte.”

“Bovendien zitten we, in tegenstelling tot de depots op de Maasvlakte, direct aan het water, zodat we altijd per barge kunnen aan- en afvoeren, wat bij grotere aantallen gewoon goedkoper is”, zegt de Rotterdamse havenondernemer. Hij heeft overigens, samen met zakenpartner Jan Overdevest, zie kader - wel gekeken naar de mogelijke bouw van een depot op de Maasvlakte, maar er uit kostenoverwegingen van afgezien. “In mijn optiek heb je minstens vijf hectare met wateraansluiting nodig. Dat wordt veel te duur, dat krijgen we op die lage depottarieven niet recht gerekend.” Zo is Gordijn ook afgehaakt als exploitant van het containertransferium, dat Havenbedrijf Rotterdam in Alblasserdam ontwikkelt. Hij was er lange tijd voor in de race, maar had uiteindelijk geen vertrouwen in de levensvatbaarheid. “In het begin gingen ze uit van een investering van 90 miljoen, volkomen onrealistisch.” Ook het terugschalen van het oorspronkelijke plan, eerst van zeven naar vijf en nu naar vier hectare, kan hem niet overtuigen. “Dan moet je de investering op minder vierkante meters en dus met minder handlings terugverdienen. Dat lijkt me niet reëel.”

De Bunschotenweg mag dan overdag en in de vroege avond het El Dorado van de lege container zijn, na een uur of negen ’s avonds is de doodlopende havenweg nog al eens het decor van illegale straatraces. Wat regelmatig overlast geeft en gepaard gaat met allerlei vormen van criminaliteit. Gordijn: “Ik beschuldig niemand van diefstal, maar we missen wel af en toe een container.” Het bedrijf heeft ook last van koperdieven, die zich vergrijpen aan de elektriciteitskabels van de generatoren aan de reefercontainers.

Afsluiten

De politie bellen, haalt weinig uit. “Zolang er nog niet geracet wordt, kan die weinig doen want het is gewoon een openbare weg.” Daarom is het idee ontstaan om ergens op de pier een hek neer te zetten, compleet met een batterij camera’s met nummerplaatherkenning, zodat het hele achterliggende gebied kan worden afgesloten. Ook daarover is UWT in gesprek, met onder meer het Havenbedrijf, de gemeente en de andere bedrijven in het gebied. En ook dat hek moet er wat Gordijn betreft zo snel mogelijk komen, maar hij realiseert zich dat het afsluiten van een stuk openbare weg niet in een vloek en een zucht is geregeld. “Maar over een jaartje ofzo moet het er toch wel staan.”

De aanzet voor het totale project is enkele maanden geleden al gegeven met de aankoop van zo’n tien hectare grond waarop een aantal depots van de groep aan de Bunschotenweg zijn gevestigd. UWT heeft die grond overgenomen van ondernemer Joost de Ruiter via de overname van de aandelen van Tjonger Vastgoed, dat weer in handen was van West stellingwerf. Die laatste was ook de moedermaatschappij van onder meer Voigt en Yang Ming Line Holland, die overgenomen zijn door de Broekman Groep.

Overgenomen uit:
NIEUWSBLAD TRANSPORT - WEEK 16 - GESCHREVEN DOOR: ROB MACKOR